Wybór rury kanalizacyjnej zewnętrznej do przyłącza domowego powinien wynikać z projektu, warunków gruntowych i sposobu użytkowania instalacji. Kanalizacja zewnętrzna pracuje pod ziemią, dlatego musi być odporna na nacisk gruntu, obciążenia od ruchu, wilgoć, zmiany temperatury oraz ścieki odprowadzane z budynku. Nie wystarczy więc dobrać rury wyłącznie na podstawie średnicy. Znaczenie ma również materiał, klasa sztywności, długość odcinków, rodzaj połączenia, jakość uszczelek oraz prawidłowy montaż w wykopie. Dobrze dobrane rury kanalizacyjne pcv pozwalają uzyskać szczelne i trwałe przyłącze, które będzie działać bez częstych awarii, zapchań i kosztownych napraw.
Średnica rury i przepustowość przyłącza
Jednym z pierwszych parametrów, które trzeba ustalić, jest średnica rury. W przyłączach domowych najczęściej stosuje się średnice wynikające z projektu oraz warunków technicznych wydanych przez gestorów sieci. Mniejsza średnica może być wystarczająca przy standardowym domu jednorodzinnym, ale w niektórych przypadkach potrzebna będzie większa przepustowość, np. przy dłuższym odcinku, większej liczbie użytkowników, kilku budynkach lub specyficznym układzie instalacji. Rura pcv 200 1m może być dobrym rozwiązaniem jako element większego systemu, zwłaszcza tam, gdzie projekt przewiduje średnicę 200 mm i potrzebne są krótsze odcinki do dopasowania trasy. Ważne jest, aby średnicy nie dobierać przypadkowo. Zbyt mała może ograniczać przepływ, a zbyt duża przy niewłaściwym spadku może utrudniać samooczyszczanie przewodu.
Materiał i klasa sztywności
Do kanalizacji zewnętrznej często stosuje się rury pvc, a dokładniej rury z PVC-U, czyli nieplastyfikowanego polichlorku winylu. Materiał ten jest lekki, odporny na korozję, łatwy w transporcie i wygodny w montażu. Przy wyborze należy jednak zwrócić uwagę na klasę sztywności obwodowej, oznaczaną symbolem SN. Parametr ten informuje, jak dobrze rura znosi nacisk gruntu i obciążenia zewnętrzne. W przyłączach prowadzonych w typowych warunkach gruntowych często stosuje się rury klasy SN4, natomiast przy większych obciążeniach, głębszym posadowieniu lub przejściu pod podjazdem może być potrzebne rozwiązanie o wyższej sztywności, np. SN8. Ostateczny wybór powinien uwzględniać projekt, głębokość wykopu, rodzaj gruntu, sposób zagęszczenia zasypki i ewentualny ruch pojazdów nad przewodem.
Spadek, trasa i warunki montażu
Nawet dobra rura nie zapewni prawidłowego działania instalacji, jeżeli zostanie ułożona z błędnym spadkiem lub na źle przygotowanym podłożu. Kanalizacja grawitacyjna wymaga takiego nachylenia, aby ścieki mogły swobodnie odpływać, a jednocześnie nie dochodziło do zbyt szybkiego spływu wody i pozostawania osadów w rurze. Trasa przyłącza powinna być możliwie prosta, z ograniczoną liczbą załamań i z zastosowaniem odpowiednich kształtek. Ważne jest też przygotowanie podsypki, ułożenie rury osiowo, właściwe połączenie kielichowe oraz staranne obsypanie i zagęszczenie gruntu. Rury nie powinny opierać się na kamieniach, gruzie ani ostrych elementach, które mogłyby uszkodzić ścianki. Przy dłuższych odcinkach warto zaplanować dostęp do kontroli i czyszczenia, np. przez studzienki rewizyjne.
Dobór produktu i kompletowanie systemu
Przy zakupie warto wybierać nie tylko samą rurę, ale cały system pasujących elementów: kolana, trójniki, redukcje, uszczelki, studzienki i akcesoria potrzebne do wykonania szczelnego przyłącza. W ofercie EPICENTRA dostępna jest rura kanalizacyjna zewnętrzna PVC-U SN4 200 mm o długości 1 m, która może być stosowana jako element instalacji kanalizacji zewnętrznej zgodnie z wymaganiami projektu. Przy kompletowaniu zamówienia warto sprawdzić średnicę, długości odcinków, klasę sztywności, liczbę kształtek i sposób prowadzenia przewodu od budynku do miejsca włączenia. Dobrze dobrane rury kanalizacyjne pcv oraz poprawny montaż zmniejszają ryzyko nieszczelności, zapadania się przewodu, cofania ścieków i problemów eksploatacyjnych. Dzięki temu przyłącze domowe może działać bezpiecznie i bezawaryjnie przez wiele lat.