Snycerstwo to jedno z najstarszych rzemiosł artystycznych. Rozwijało się w starożytności, poprzez średniowieczne aż do późnego baroku, gdzie miało swój pełen rozkwit. Głównie ozdabiano nim rzeźby ołtarzowe, krucyfiksy, figury świętych, konfesjonały, ambony, czyli głównie przedmioty związane z przedmiotami religijnymi. Jednym z najbardziej znanych w świadomości polaków wyrobem snycerskim jest Ołtarz Wita Stwosza w kościele Mariackim.

Historia snycerstwa

Snycerstwo jest dziedziną sztuki zdobniczej, które polega na zdobieniu i rzeźbieniu w drewnie i obecnie najczęściej stosowana jest w meblarstwie i wyposażeniu wnętrz. Charakterystyczne i kojarzone jest ze sztuką ludową. Snycerka to głównie rzeźbienie w miękkim drewnie. Bardzo ważne jest to, by drewno to nie miało słojów. Na terenach górskich, czyli tam, gdzie snycerstwo jest najpopularniejsze, wykorzystuje się przede wszystkim cis, jawor, modrzew, jodłę i świerk. Na nizinnych z kolei lipę, brzozę, klon, wierzbę, gruszę i czereśnię. Przy snycerce wykorzystywane są proste narzędzia, takie jak noże i koziki. Sprawniejsi snycerzy mieli specjalnie dla nich stworzone dłuta, które były niezastąpione przy wyrobie form wklęsłych.

Techniki snycerki

Jak każda sztuka rękodzielnicza tak i snycerstwo posiada różne techniki. Jedną z najprostszych jest ryt w drewnie. Ornamenty żłobione są metodą klinową, bądź krystaliczną. Klinowa polega na tym, że wzory układane są z trójkątów, natomiast w krystalicznej elementy zdobnicze kształtem przypominają odwrócone szczytem w dół ostrosłupa. Przedmioty ozdabiane były również stempelkami, co dawało efekt kontrastu barw.

Jednym z podstawowych motywów zdobniczych w sztuce snycerki są figury geometryczne takie jak trójkąty, romby, kwadratu, łuki, krzyże, gwiazdy, a także linie faliste. Kompozycje, które powstawały z połączeń tych motywów, były symetryczne i rytmiczne, a nierzadko kontrastowały ze sobą. Cechy te przekładały się na inne dziedziny rzemiosła ludowego, takie jak np. rzeźba figuralna, koronka czy haft. Przełom wieków spowodował powstawanie większe ilości motywów roślinnych, antropomorficznych, a także religijnych.

Snycerstwo było wykorzystywane zwłaszcza przy wykończeniach nowo wybudowanych domów. Przedmioty takie jak oparcia, kijanki, solniczki czy łyżeczki ozdabiane były w ten niezwykły sposób. Co ciekawe, sztukę tę uprawiali także rzemieślnicy tacy jak stolarze i cieśle, a nawet pasterze podczas wypasu bydła, by zabić czas.